Wat als je partner niet wil praten? Niet mee wil naar therapie? Niet ‘aan zichzelf wil werken’?
Moet jij dan ook maar wachten? Stilhouden? Je frustratie inslikken?

Nee.
Soms begint de beweging met één persoon. En dat is niet zwak. Dat is kracht.

Wachten tot de ander in beweging komt

Veel mensen die ik spreek, zitten in deze spagaat: “Ik wil dingen veranderen, maar mijn partner staat er niet voor open.”
Ze voelen zich machteloos. Eenzaam. Alsof hun verlangen naar verdieping iets is wat ze moeten onderdrukken, uit angst om ‘de ander te forceren’.

Maar relaties veranderen niet alleen door gezamenlijke gesprekken of afspraken. Ze veranderen ook als één van beiden iets anders gaat doen. Iets nieuws. Iets bewusts.

Zoals psychotherapeut Esther Perel zegt:

“Change happens when one person changes the dance.”
(Perel, 2017)

Waarom ‘samen’ soms juist tegenhoudt

Het idee dat persoonlijke ontwikkeling altijd in tweetallen moet, is een romantisch, maar onrealistisch ideaal. In de praktijk groeien mensen vaak asynchroon. De één loopt voorop, de ander hobbelt achteraan—of blijft even stilstaan.

Dat is niet per se een probleem. Het wordt pas een probleem als jij jouw eigen groei gaat onderdrukken, uit loyaliteit aan de stilstand van de ander.

“Ik zeg het maar niet meer, want hij wil het er toch niet over hebben.”
“Ik wil wel leren communiceren, maar dat lukt niet als hij het niet doet.”
“Ik wil veranderen, maar wat heeft het voor zin als hij blijft zoals hij is?”

Zulke gedachten houden je gevangen in afhankelijkheid. En ze vergeten één belangrijk feit: jouw gedrag heeft invloed. Altijd.

In mijn blog over loslaten schreef ik al: als jij een patroon doorbreekt, kan de relatie niet precies hetzelfde blijven.

Hoe individuele groei de relatie verdiept

Stel: jij leert om je grenzen eerder aan te geven. Niet vanuit boosheid, maar vanuit helderheid.
Of: je stopt met verwijten maken en begint je échte behoefte te verwoorden.
Of: je gaat aan de slag met je eigen hechtingspatronen en leert beter omgaan met nabijheid en afstand.

Dat is geen therapie voor twee.
Dat is innerlijk werk dat uitstraalt naar de ander. Zonder pushen, zonder eisen, zonder voorwaarden.

De onderzoeker Harriet Lerner noemt dit the dance of differentiation: hoe jij je plek inneemt, zonder de verbinding te verliezen (Lerner, 2004).

En precies daarin zit de sleutel: groeien met jezelf als uitgangspunt, niet als protest of poging om de ander te veranderen.

Wat kun je doen als je ‘alleen’ wilt groeien?

1. Herken je eigen patroon
   Waar wacht jij op? Wat houd je in? En wat wil er eigenlijk in beweging komen?
2. Laat de uitkomst los
   Groei is niet manipulatie. Je doet het voor jezelf. Misschien verandert je partner mee—misschien niet. Maar jij bent in elk geval niet langer afhankelijk van zijn of haar tempo.
3. Maak ruimte voor jezelf
   Volg een training, lees boeken, zoek begeleiding. Zoals in mijn training over communicatie in je relatie, die juist inzet op jouw invloed en autonomie.

Zoals Brené Brown zegt:

“You either walk inside your story and own it, or you stand outside your story and hustle for your worthiness.”
(Brown, 2012)

Samen, maar niet symmetrisch

Liefde is niet altijd gelijktijdig. Niet altijd synchroon. En dat hóeft ook niet.
De mythe van ‘we moeten het samen doen’ klinkt mooi, maar het is niet altijd waar.
Wat wél waar is: verandering is mogelijk als jij bereid bent te bewegen. Bekijk ook eens mijn zelfvertrouwen challenge en lees hoe je op een zachte manier meer zelfvertrouwen kunt ontwikkelen.

Durf jij die eerste stap te zetten?

Liefs,

Marjolein

Het bericht De mythe van ‘je moet het samen doen’ verscheen eerst op 1 Step Coaching.

We doen het allemaal wel eens. Verwachten dat onze partner ons bevestigt, geruststelt, ons optilt. En natuurlijk: liefdevolle relaties mogen een veilige plek zijn. Maar als je telkens verlangt dat je partner jouw onzekerheid oplost, schuif je iets buiten jezelf wat eigenlijk van jou is.

De relatie als spiegel, niet als pleister

In een goede relatie mogen we ons gezien en geliefd voelen. Maar dat betekent niet dat het de taak van je partner is om jouw onzekerheden weg te nemen. Die ontstaan vaak veel eerder in je leven, en kunnen juist in een intieme relatie opnieuw getriggerd worden.

Psycholoog Sue Johnson, grondlegger van de EFT-therapie, noemt dit het raakte punt: een oud pijnpunt dat opnieuw wordt aangeraakt binnen de relatie. Niet omdat je partner iets verkeerd doet, maar omdat intimiteit oude thema’s activeert (Johnson, 2008).

Het is verleidelijk om dan te denken: Als mijn partner me vaker een compliment geeft, voel ik me beter. Of: Als hij me écht zou begrijpen, zou ik me niet zo onzeker voelen. Maar daarmee leg je iets bij de ander wat eigenlijk in jezelf ligt opgeslagen.

Zelfinzicht als sleutel

De vraag is dus niet: Wat kan mijn partner doen zodat ik me beter voel?
Maar: Wat vertelt deze trigger mij over mezelf?

Dit vraagt om zelfonderzoek. Durven kijken naar je eigen patronen. Misschien merkte je vroeger al dat je alleen werd opgemerkt als je presteerde. Misschien leerde je dat je niet lastig mocht zijn. Als je dat niet bewust doorziet, projecteer je het onbewust op je relatie.

In mijn blog over schaamte schreef ik al: als je jouw kwetsbaarheden niet erkent, maak je van je partner de vijand in plaats van een bondgenoot. Terwijl een intieme relatie juist een uitnodiging is tot groei.

Een mooie bron hiervoor is het werk van Brené Brown, die stelt dat verbondenheid alleen mogelijk is als je je eigen kwetsbaarheid durft te dragen (Brown, 2012).

Drie reflectievragen die je terugbrengen naar jezelf

1. Wat precies triggert mijn onzekerheid in dit moment?
   Is het wat je partner zegt – of hoe jij het opvat?
2. Waar herken ik dit gevoel van eerder in mijn leven?
   Kun je een moment herinneren waarop je dit ook voelde?
3. Wat heb ik nú nodig – van mezelf, vóór ik het bij de ander leg?
   Soms is dat rust. Soms een innerlijke geruststelling: ik ben oké, ook als ik me kwetsbaar voel.

Je hoeft dit niet alleen te doen. Maar het vraagt wél dat je eerst zelf verantwoordelijkheid neemt voor je innerlijke landschap. Pas dan kun je er in contact over praten, zonder beschuldiging of verstrengeling.

De vrijheid in emotionele volwassenheid

Wanneer je ophoudt je partner verantwoordelijk te maken voor jouw gevoel van eigenwaarde, ontstaat er ruimte. Voor echte verbinding. Voor gesprekken zonder verborgen agenda. Voor liefde die gebaseerd is op zien, niet op vullen.

Wil je hiermee oefenen? In mijn training over communicatie in je relatie leer je hoe je je binnenwereld deelt zónder de ander verantwoordelijk te maken voor jouw gevoelens.

Of lees ook eens mijn blog over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen pijn, waarin ik uitleg hoe helend het kan zijn om te stoppen met wijzen en te starten met voelen.

Tot slot: dit thema raakt aan de hechtingsstijlen in relaties – iets waar psycholoog Amir Levine uitgebreid over schrijft in Attached (Levine & Heller, 2010). Jezelf begrijpen in de liefde begint vaak bij begrijpen waar je vandaan komt.

Het bericht Waarom je relatie geen plek is om je onzekerheid op te lossen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Patronen

Zoals je weet verdiep ik me graag in de liefde en de patronen. Liefdevolle patronen zijn fijn, dat zijn de dingen die je vast wilt houden (of misschien wel aan wilt werken als ze er niet zijn!). Maar er zijn ook patronen die niet fijn zijn en zeker niet bijdragen aan een goed gevoel over jezelf, of over je relatie. In het boek wat ik nu lees ‘Houd me vast’ van Sue Johnson beschrijft ze 3 duivelse dialogen, die heel mooi de patronen aangeven die zij tegen is gekomen in de afgelopen jaren.

Als je langere tijd samen bent met iemand weet je zijn pijnpunten. En hoe vervelend je dit misschien ook vindt van jezelf, als je gekwetst wordt door de ander (vaak onbewust en non-verbaal) zeg je iets om juist deze punten te raken. De kans dat je je hier niet bewust van bent is vrij groot. Vervolgens reageert de ander door iets te zeggen wat jou raakt. En zo is de cirkel compleet.

Duivelse gesprekken

Sue omschrijft in haar boek 3 vormen van een dergelijk ‘duivels’ gesprek.

1. Zoek de boef. Wanneer je in de gesprekken op zoek gaat naar ‘wie er schuld heeft’, ben je aan het zoeken naar een boef. Daarnaast wil je voorkomen dat je zelf de schuld krijgt van wat er mis gaat in het gesprek of de relatie. Op deze manier ontstaat er een kat-en-muis spelletje waarbij de twee partijen elkaar beschuldigen van datgene wat er ontbreekt. Als je bovenstaande in een animatie zou plaatsen zouden deze twee mensen achter elkaar aan rennen in een cirkel.
2. De Protest Polka. Deze heeft wel wat weg van ‘zoek de boef’, maar gaat meer in op het gedrag wat je ziet. Het kan gaan van ‘sokken opruimen’ tot ‘altijd afspraken afzeggen’. De een begint met protesteren zodra datgene gebeurt waardoor hij/zij zich in de steek gelaten voelt. De ander reageert vervolgens met een protest als ‘gaan we weer’ of ‘ja maar jij … (vul zelf maar in)’ of kan totaal bevriezen. Dit gesprek kan lang duren en heeft, inderdaad, de vorm van een cirkel.
3. De laatste versie is Verstijf en Vlucht. Vaak ontstaat dit gesprek nadat de andere twee gesprekken langdurig zijn gevoerd. Je hebt geen woorden meer, alle gesprekken lopen inmiddels uit op ruzie, geen enkel onderwerp is nog ‘veilig’ om over te praten. De enige optie die je nog hebt is zo stil mogelijk zijn en als het dan toch uit de hand dreigt te lopen dan vlucht je voordat het überhaupt zo ver kan komen. Dit lijkt van buitenaf soms de makkelijkste van de drie, maar is in werkelijkheid de meest pijnlijke en ook de meest desastreuze van de 3 gesprekken. Het is een bevroren cirkel, zonder beweging.

Wanneer je vast zit in een van deze 3 Duivelse Dialogen is het eerst zaak om deze te gaan herkennen. Het is fijn als je dit samen kunt doen, maar het kan ook alleen. Het is belangrijk dat je hierbij de triggers vindt die voor jullie van toepassing zijn. Kun je concreet benoemen welk gebaar, tekst, gezichtsuitdrukking er voor zorgt dat het in gang gezet wordt? En ook wat er daarna gebeurt?

Aan de slag

Als je weet hoe het werkt, kun je proberen om het te herkennen tijdens de gesprekken. Als dat lukt kun je ook benoemen dat het gebeurt en dat je wellicht wat afstand nodig hebt om tot jezelf te komen. Daarna kunnen jullie proberen om het gesprek opnieuw, met andere woorden te voeren.

Bovenstaande is niet altijd makkelijk om zelf te doen. Soms zit je er zo midden in dat het lastig is om te zien wat er nu precies gebeurt. Tijdens 3 coachingsgesprekken kan ik je al helpen om te zien waar het knelt, wat er gebeurt en wat je er mee kunt doen. Het helpt je inzicht te krijgen, zonder dat je er heel veel geld of tijd aan kwijt bent.
Wil je jouw verhaal delen? Mail dan naar info@1stepcoaching.nl ik lees je verhaal graag!

Liefs,
Marjolein

Het bericht Duivelse gesprekken in je relatie verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Schuld

Veel van deze uitspraken impliceren een schuld of op zijn minst een balans (waar jij blijkbaar zorgt voor een negatieve uitslag), maar gaan voorbij aan de mechanismen waardoor een relatie als deze in stand blijft. Dit geldt voor alle relaties waarin je geen prettig gevoel hebt. Dus of er nu sprake is van grove mishandeling of vaak het gevoel dat je partner iets doet waar jij niet achter staat dat maakt in feite niet zo veel uit. Het punt is dat je tekort gedaan wordt en niet langer in de positie bent om daar iets aan te doen.

Mechanismen

De reden dat je er niets meer aan kunt doen hangt samen met de onmogelijkheid om uit de relatie te stappen. En daar heb je direct het punt te pakken waarom de relatie voort blijft duren. Deze mechanismen werken voor iedereen en vaak heel positief (gelukkig!). Maar soms keert het systeem zich tegen je en raak je in een neerwaartse spiraal.

Om daar uit te raken zul je weer omhoog moeten bewegen, totdat je de vrijheid hervindt om keuzes te maken die bij jou passen. Daarvoor moet je weten welke processen bijdragen aan deze spiraal. De onderstaande 5 redenen geven een beeld van waarom je in een pijnlijke relatie blijft, ze hoeven voor jou niet allemaal te kloppen (afhankelijk van waar je zit in jouw spiraal) en ook niet in deze volgorde. LET OP: Het kan pijnlijk zijn om dit te lezen, zo erg zelfs dat je je er door overdonderd voelt. Praat er in dat geval over met een goede vriend(in) of neem contact op met mij.

1. Kinderen. Deze ligt voor sommige mensen voor de hand en voor anderen niet (het hangt er bijvoorbeeld vanaf of je ze hebt of niet). Veel vrouwen kiezen er voor om in een relatie te blijven omwille van de kinderen. Hier zijn talloze onderzoeken naar gedaan en boeken over geschreven. En eigenlijk komt het steeds neer op: Kinderen zijn niet verantwoordelijk voor jouw geluk. Dus als jij je ongelukkig voelt in je relatie dan zul je daar aan moeten werken, niet je kinderen betrekken in iets waar zij geen invloed op hebben. Hou de verantwoordelijkheid bij jezelf en geef het goede voorbeeld.
   
2. Een tijd geleden las ik het boek ‘Ongetemd’ van Glennon Doyle, in haar inleiding schrijft ze over Tabitha. Tabitha is een jachtluipaard die leeft in gevangenschap, Minnie een labrador is haar beste vriend en ze doet alles wat Minnie ook doet. Elke dag moet Tabitha achter een auto aanrennen waar een pluchen konijn aan vastgebonden zit. Eerst rent Minnie, daarna doet Tabitha hetzelfde om vervolgens weer opgesloten te worden in haar kooi. Ze denkt dat ze een labrador is… Ze kent geen vrijheid…
   Heel veel vrouwen die ik spreek hebben geen of een beperkt gevoel van vrijheid. Ze leven in een (gouden) kooi, waar ze alleen mogen/kunnen doen wat een ander ze opdraagt te doen. Ze hebben weinig idee van hun eigen talenten, bijzonderheden, mogelijkheden. Als je geen idee hebt dat de wereld groter is dan hetgeen wat je ziet dan heb je ook niet het idee dat je er aan kunt ontsnappen.
   
3. In een ander boek dat ik las (ik ben op dreef op het moment) van Paul Verhaeghe stipt hij een mechanisme aan wat in heel veel facetten van ons leven een rol speelt. Het is een onderliggend mechanisme dat zo bekend is dat je het in de eerste instantie niet koppelt aan je relatie, totdat je dat wel doet en de schellen je van de ogen vallen.
   Het heet Intermittent reinforcement, een term uit de gedragspsychologie, willekeurige bekrachtiging van gedrag. Bij kinderen en dieren kun je dit goed zien. Stel je voor, je hebt 3 groepen: De eerste groep krijgt een beloning als hij de opdracht uitvoert, groep 2 krijgt geen beloning en groep 3 krijgt soms wel en soms geen beloning (intermittent reinforcement). Welke groep gaat het langst door denk je?
   Groep 3, sterker nog als je niet zeker weet of je een beloning krijgt of niet dan ga je nog harder je best doen om hem te verdienen. Dit zie je terug in het bedrijfsleven, op scholen, in de wereld van gokken. En dus in relaties.
   
   Wanneer je je uiterste best doet om je partner tevreden te stemmen en het lukt je soms wel en soms niet dan ga je dus nog harder je best doen om dit voor elkaar te krijgen. Uiteindelijk zelfs totdat het ten koste gaat van jezelf. Paul Verhaeghe noemt dit terecht: broodkruimels toewerpen, de vrouw blijft zolang ze de hoop heeft nog broodkruimels te ontvangen.
   Het is pijnlijk te beseffen dat veel vrouwen leven in een relatie zoals hierboven beschreven. Zij lijken zich alleen nog te bekommeren over het welzijn van hun man en zichzelf te vergeten. Dit is een pijnlijke waarheid, maar daarom niet minder waar.
   
4. Verwachtingen van jezelf. Iedereen heeft een ideaal beeld, vaak komt dit voort uit de beelden die je hebt meegekregen als kind. Een goede baan, mooi huis, een man. Binnen NLP wordt dit ‘Je ideale Zelf’ genoemd. Hoe dichter je zelfbeeld en ideale zelf bij elkaar liggen des te gelukkiger voelt iemand zich. Maar je Ideale Zelf kan ook zorgen voor het nastreven van iets wat (nu) niet binnen handbereik is. Daarbij komt de vraag: is het wel het ideale zelf dat je wilt nastreven? Of zitten er teveel aspecten in die van buitenaf komen?
   Als voorgaand plaatje bij je past is er een kans dat je genoegen neemt met iemand om aan het ‘ideale plaatje’ te voldoen. Hoe langer we onze plaatjes in stand houden, des te groter de gevolgen op lange termijn. Je kijkt te weinig naar wat er nu om je heen en met jou gebeurt en teveel naar een beeld wat je in stand wilt houden. En wat misschien helemaal niet jouw ideale leven is.
   
5. Verwachtingen van de ander. Jouw eigen verwachtingen komen niet zomaar uit de lucht vallen. Om je heen zijn er namelijk ook mensen die iets van jou verwachten. En nog vager is het ‘algemene beeld’ waarin normen en waarden zitten. Dus ook de ideale plaatjes. En het ideale plaatje van de huidige maatschappij is: Een groot huis, goede baan, kinderen en eventueel een hond. En als je daar niet aan voldoet dan krijg je daar vragen over.
   Zo weet ik nog heel goed dat ik me in een hele pijnlijke relatie bevond en er was iets gebeurd. Ik belde een vriendin en zei na enige uitleg: ‘Ik geloof dat ik bij hem weg wil’. Waarop zij antwoordde: ‘Maar wat ga je dan doen met je leven?’ En boem.. Ik tekende direct bij voor een aantal jaren extra in de relatie. Want wat ging ik anders met mijn leven doen?
   Mijn lieve vriendin zal dit nooit zo bedoeld hebben, zij reageerde alleen vanuit de heersende moraal (huis, man, kind), die zeker in de omgeving waar we woonden de boventoon voert. Dus ik neem het haar niet kwalijk. Het is wel goed om je hier bewust van te zijn en zorgvuldig je momenten en mensen te kiezen die je in vertrouwen neemt als je dingen wilt delen. Want op het moment dat je je in een pijnlijke relatie bevindt en twijfelt over wat je te doen staat, ben je niet in staat om de verwachting van een ander naast je neer te leggen. Dergelijke processen kosten gewoon teveel energie en wilskracht en het enige wat je erbij kunt hebben is steun.

En nu heb je het allemaal gelezen, misschien ben je ook niet zomaar begonnen aan dit stuk. Wellicht heb je dingen uit te zoeken of tijd nodig om het te laten bezinken. Hoe dan ook, neem je tijd. Lees het allemaal rustig nog een keer door. Wat je verder kunt doen? Lees boeken, kijk filmpjes, volg een training. Onderaan de pagina vind je een inschrijfformulier voor de nieuwsbrief. Doe wat goed voelt voor jou. Wil je contact met mij? Dat kan, ik help je graag.

Liefs,
Marjolein

Het bericht 5 redenen waarom je in een pijnlijke relatie blijft verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Misschien ken je het wel, misschien ook wel niet trouwens. Je wilt iets bereiken, laten we zeggen dat je wilt beginnen met sporten. Nadat je je hebt je ingeschreven bij een dame in een strakke legging, (die er in jouw ogen bijzonder goed uitziet), heb je direct je eerste training gepland. Je weet namelijk dat als je dat niet doet, je nooit die sportschool weer in gaat. Het is het met jouw doelstellingen gesteld eigenlijk?

Vol goede moed begin je aan je training, je vindt het leuk, je verliest een have kilo. En na 3 weken trouw twee keer per week sporten komt er iets tussen. Je gaat een keertje niet. De keer erop wordt het al lastiger. Dan ga je nog een keer en ineens ben je 4 weken verder en ben je ‘verloren’ en ‘heeft het toch allemaal geen zin meer’.

Herkenbaar?

Veel van de plannen die we maken zijn doelloos. Daarmee wil ik niet zeggen dat ze zinloos zijn, je er toch gewoon maar niet aan moet beginnen of een andere uitvlucht. Nee, wat ik ermee wil zeggen is dat ze geen doel hebben. En dat hebben ze niet, omdat jij daar niet aan gedacht hebt voor die tijd. En de dame in de strakke legging waarschijnlijk ook niet met jou.

Tijdens de 1,5 jaar in de sportschool heb ik veel intake gesprekken gevoerd. Heel veel zelfs. En met de mensen met wie ik een goed doel kon formuleren (kom ik zo op) kon ik afspraken maken, en die konden die mensen nakomen. Uit zichzelf. Zonder dat ze zich ‘verplicht’ voelden om naar de sportschool te komen. En het mooie is, dat juist die mensen hun doelen bereikten.

Wat is dan nu een goed doel?

Mocht je nu bedacht hebben dat je jouw doel graag SMART wilt maken. Dan gooi je die gedachte NU het raam uit. Echt. Nu. Doen.
Gedaan?

Mooi.

De stappen

Dan beginnen we nu bij het begin. Schrijf jouw doel eens op papier.

1. Is de doel onder jouw eigen controle? Kun jij het zèlf uitvoeren? Of heb je er anderen voor nodig? Zo ja, mooi! Zo nee, wat heb je dan nog nodig om het doel wel zelf te kunnen behalen. Want geloof me, die vriendin gaat een keer afzeggen en je vriend gáat een keer zeggen dat hij liever heeft dat je thuis blijft. Dus nogmaals: Kun je het zelf?

2. Is jouw doel positief? ‘Ik wil afvallen’ is niet positief. Je wilt namelijk ergens vanaf (in dit geval gewicht). Dus wat wil je nu wel? Wil je meer gewicht op kunnen tillen dan je nu kunt (jaaaaa..!), of meer bewegen dan je nu doet? Denk nog eens na over de formulering van jouw doel.

3. Is het zintuigelijk waarneembaar? Uuuuhm…
Het is een mooie vraag en wat ik hier mee bedoel is: Kan een ander aan je zien dat je jouw doel hebt behaald? Straal je? Ben je strakker/ slanker èn hoe voelt dit dan voor jou? Kortom: Welke zintuigen worden er geprikkeld als jij jouw doel behaald?

4. Is het ecologisch verantwoord? Is jouw omgeving het hiermee eens? Past het in de agenda van jou en je partner? Heb je het überhaupt overlegd? Moet je oppas zien te regelen of kunnen jullie misschien samen gaan (en kun je dan ook alleen gaan als hij/zij geen zin heeft? Zie punt 1). Zorg ervoor dat het klopt, dat je het weet. Als je niet 4x per week ’s avonds weg kunt, kun je ook niet 4x per week trainen. Misschien wel 2x.

5. Is jouw doel tijdgebonden? Wanneer wil je dit bereikt hebben? Dan weet je namelijk wanneer je kunt gaan stralen (zie punt 4).

Als je jouw doel op deze manier op papier kunt zetten dan ben je al een heel eind!
Ik kan je helpen met het formuleren van doelen. Door samen in gesprek te gaan, worden zaken voor jou al snel duidelijker. Vervolgens gaan we samen op weg om jouw doelen te bereiken. In no-time zul jij stralen!

Liefs,
Marjolein

Het bericht Doelstellingen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Delen

Een van de hoofdstukken is in zijn geheel gewijd aan het onderdeel ‘Delen’. Dit onderdeel komt ook voor in NLP en veel van wat zij beschrijft komt overeen met wat ik hierover heb geleerd. De definitie van delen binnen NLP:

Delen zijn onderdeel van het onderbewuste met een intentie (doel) en een functie (gedrag). Delen zijn functioneel gescheiden van de rest van het zenuwstelsel (niet geïntegreerd). Soms handelen delen als kleinere persoonlijkheden. Ze zijn waarschijnlijk de significante anderen (gemodelleerd, imprinted).

bron: mindacademy

Het werken met delen is interessant, omdat het je zicht geeft op wat er zich in jou afspeelt. Van sommige stukken ben je je al bewust en andere komen pas later aan het licht, omdat zij door jou weggestopt zijn. En als coach gaat mijn aandacht automatisch naar de stukken die je verstopt hebt. Want wat maakt dat deze stukken jouw aandacht niet verdienden? Vaak liggen deze delen ten grondslag aan gedrag dat niet handig is en/of keuzes die je hebt gemaakt die je liever anders had gekozen. 

Conflicten tussen delen

Wat je vaak wel merkt van de delen die zich in je onbewuste afspelen, is dat er een conflict is tussen 2 of meerdere delen. Zeker op het moment dat je een deel actief weggezet hebt (dit kan al op hele jonge leeftijd gebeuren) gaat dat deel zich gedragen als een ‘opstandig kind’. Wanneer je met kinderen werkt, of kinderen hebt zul je wellicht al gemerkt hebben dat wanneer je een kind bewust een tijdje geen aandacht geeft het alles uit de kast haalt om jouw aandacht te krijgen. Dat begint met lief doen en gaat vanzelf over in jengelen, boos worden, bewust dingen doen die niet mogen. Want uiteindelijk geldt: Negatieve aandacht is ook aandacht.

Als je bovenstaande kopieert naar hoe jij met jouw delen om gaat, kun je je afvragen of je dit wilt voor jezelf. Wil jij bepaalde delen van jezelf wegduwen, negeren zodat ze in hun pijn zorgen voor een conflict of bepalen hoe jij je gedraagt? Of ben je er klaar voor om alle delen van jezelf te omarmen? In de wetenschap dat ieder deel van jou in de basis liefdevol en goed is en doordat het er niet kon/mocht zijn op een onhandige manier om aandacht is gaan vragen. 

Wat je kunt ervaren

Binnen NLP zijn er veel mooie werkvormen/oefeningen die inzicht geven in hoe jouw delen werken. Ook zijn er oefeningen om de pijn te helen. Prachtig werk vind ik dat. Wat kun je zoal ervaren als je delen met elkaar aan het stoeien zijn:

• Onrust in je lichaam, vaak in het buik en borst gebied
• Het gevoel dat je met jezelf in gevecht bent
• Het gevoel dat je in gevecht bent met een onzichtbare vijand
• Onverklaarbare reacties op gebeurtenissen
• Overmatig eten, drinken, gebruik van verdovende middelen
• Het gevoel dat iets of iemand je overneemt in bepaalde situaties 

Wanneer je met delen aan de slag gaat zul je merken dat er meer ruimte komt, in je hoofd en voor jezelf. Het wordt duidelijk wanneer een deel is ontstaan, uit welke situatie en wat het je heeft willen bieden op dat moment. Je leert er naar te luisteren, mee te onderhandelen, mee te werken zodat jij (als manager van deze delen) kunt kiezen welk gedrag je inzet in iedere situatie. kortom: de moeite waard om mee aan de slag te gaan! 
Herken je jezelf in bovenstaande zaken, ben je nieuwsgierig geworden of wilde je sowieso al aan de slag gaan met jezelf? Neem dan contact op via 06-55814281 of vraag een gratis kennismakingsgesprek aan.
Liefs,Marjolein

Het bericht De som der delen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Je kent het vast wel: Je hebt net een moeilijk moment/fikse ruzie gehad met je partner. En je belt een vriendin* om af te spreken. Wanneer je jouw verhaal vertelt merk je dat je woede zakt en gaandeweg verandert je eigen gedachtengang over de ruzie. Je ziet dat jij ook steken hebt laten vallen. In de eerste instantie voel je daar schuldgevoel bij, maar na een troostende opmerking van je vriendin wordt ook dat minder. Je krijgt meer empathie en compassie voor je partner èn voor jezelf. 

Opluchting

Wanneer je in gesprek bent met een ander kun je opluchting voelen, doordat je hetgeen wat je dwars zit niet meer alleen hoeft te dragen. Gedeelde smart is halve smart is niet voor niets een veelgebruikt spreekwoord. Het delen van je verhaal heeft ook als voordeel dat je ‘jezelf hoort praten’. Hierdoor creëer je meer afstand tot je gevoel. Vanuit een meta-positie (alsof je er buiten staat) kun je jouw gevoelens en gedachten ordenen. Dit zorgt voor overzicht en rust. Ten slotte zorgt de (h)erkenning van de ander voor jouw verhaal en gevoel dat je meer compassie hebt met jezelf en voel je je ook minder alleen. 

Naast een gesprek met een vriendin zijn er ook talloze plekken te bedenken waar mensen hun verhaal vertellen aan iemand die ze niet (zo goed) kennen. Neem bijvoorbeeld: De kapper, de man/vrouw achter de bar, iemand naast je in de trein, een vriendin van een vriendin. In dit soort gesprekken speelt grappig genoeg vaak de afstand tot die persoon een grote rol in het vertellen van je verhaal. Onder het mom ‘ik zie die ander toch niet meer’ vertel je soms dingen die je jouw vrienden liever niet vertelt.

Alle voorbeelden die tot nu toe genoemd zijn, bevatten een belangrijk component dat het gesprek succesvol èn zinvol maakt. Namelijk: Ruimte. De ruimte om jouw verhaal te vertellen, zonder dat de ander het overneemt of gaat invullen. Deze twee dingen maken een gesprek aanzienlijk minder succesvol. Wanneer je jouw verhaal vertelt aan een vriendin die de neiging heeft om jouw zinnen af te maken en/of je gevoel in te vullen, zul je in plaats van opluchting eerder verweer of onvrede voelen. Het zal je in zo’n gesprek niet lukken om afstand te nemen van jouw gevoel. Omdat er een ander gevoel wordt opgeroepen over het gesprek dat op dat moment plaatsvindt.

Als je je niet gehoord voelt

Helaas treffen we allemaal dagelijks personen die (op dat moment) niet in staat zijn om goed te luisteren naar jouw verhaal. Laat staan je vragen te stellen die je verder kunnen helpen. Andersom ben jij ook niet altijd in staat om te luisteren naar het verhaal van een ander. Bijvoorbeeld omdat er net iets vervelends is gebeurd of je bent met je hoofd bezig met een belangrijk project op je werk. Het beste wat je op zo’n moment kunt doen is: Eerlijk zijn. Vertel de ander dat je niet kunt luisteren en waarom, geef daarbij ook ruimte aan de ander om te zeggen dat zij dit mogelijk nu wel echt nodig heeft. Op dat moment kun jij beslissen wat je doet: Je eigen gedachten opzij zetten of iets anders gaan doen (samen). 

Wanneer je eerlijk tegen elkaar kunt zijn over wat er speelt, zal er meer openheid zijn naar elkaar. Dit is een meerwaarde in je vriendschappen/relatie en zal leiden tot verdieping. Wanneer je merkt dat je jouw verhaal liever kwijt wilt aan iemand die verder weg staat, is het de moeite waard om eens te gaan praten met een coach. Ik luister graag naar je verhaal en help je op weg om nieuwe stappen te zetten. Bekijk ook eens de website, of plan een afspraak in. 

Liefs,

Marjolein

*Voor de leesbaarheid heb ik gekozen voor vriendin. Je mag hier natuurlijk ook vriend lezen.

Het bericht De waarde van een goed gesprek verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Het belang van speelsheid in een relatie wordt vaak onderschat. In gesprekken met vriendinnen hoor ik vaak vragen als: Is hij er voor je? Kan hij goed luisteren? Is hij lief? Denkt hij mee? Doet hij iets in het huishouden? En hoe is de seks? Allemaal belangrijke onderwerpen. Maar opvallend vaak blijft één element onderbelicht: lachen.

Mijn zusje stelde ooit een van haar vriendjes de vraag: “Als we geen relatie hadden, zou je me dan aardig vinden?” Een briljante vraag. Het antwoord bleef uit – en de relatie hield dan ook geen stand. Want juist in langdurige relaties is de basis vaak een goede vriendschap, en wat hoort daar onmiskenbaar bij? Juist: plezier maken, samen lachen.

Zonder lachen geen verbinding

Denk er maar eens over na: als je een vriendschap hebt waarin je al tijden niet meer hebt gelachen, zou je daar dan mee doorgaan? Waarschijnlijk niet. Je zou het bespreekbaar maken of uiteindelijk besluiten dat het tijd is om los te laten. Waarom nemen we dan genoegen met een relatie zonder lichtheid?

Lachen verbindt, relativeert, en ontspant. Het zorgt ervoor dat je je gezien voelt, dat de zwaarte even wijkt. Zeker als je samenwoont en veel tijd met elkaar doorbrengt, is het essentieel om deze speelsheid een plek te geven. Vraag jezelf eens eerlijk af: Voel jij je ontspannen in je eigen huis, of ben je op je hoede als je partner thuis is?

Als je merkt dat je op eieren loopt, is dat geen klein signaal. Het is een teken dat er iets uit balans is in de relatie en in jezelf. Hier begint het werk.

In mijn blog over de 5 redenen waarom je in een pijnlijke relatie blijft lees je hier meer over.

Spanning ondermijnt je veerkracht

Wanneer we langdurig onder druk staan – zowel op het werk als thuis – gaat dat ten koste van onze weerstand. Je zelfbeeld verandert, je wereldbeeld versmalt, en alles lijkt ineens zwart-wit. We bespreken spanningen op het werk meestal wel met collega’s of een leidinggevende. Maar als je thuis spanning ervaart, is dat vaak veel moeilijker. Zeker als je partner de oorzaak of trigger is.

Toch is het belangrijk om hier iets mee te doen. Lichaam en geest vormen één geheel, zoals ik uitleg in de blog over de cybernetische eenheid van lichaam en geest. Emotionele spanning uit zich onvermijdelijk ook fysiek. Door daar aandacht aan te geven, kun je de eerste stap zetten naar verandering.

Coaching als startpunt

Tijdens de coaching kijken we samen naar de oorzaken van spanning in jouw relatie. Wat zijn jouw patronen, wat doet de situatie met je, en wat kun je eraan veranderen? We zoeken naar de onderliggende mechanismen én naar jouw kracht. Het delen van je verhaal is vaak al de eerste opluchting. Je hoeft het niet meer alleen te dragen.

In veel van mijn sessies komt ook verborgen leed aan bod. Datgene wat je jarenlang hebt weggestopt, maar wat toch invloed blijft hebben op je dagelijks leven en je relatie. Juist dit leed verdient erkenning én verzachting.

Wil je meer weten over hoe speelsheid, communicatie en emotioneel herstel met elkaar samenhangen? Kijk dan eens naar dit informatieve artikel van de Greater Good Science Center van de Universiteit van Berkeley over plezier en verbondenheid in relaties.

Voel je dat dit bij jou speelt? Wil je jouw verhaal kwijt en samen zoeken naar lucht, lichtheid en verbinding? Neem gerust contact met me op. Ik luister graag.

Liefs,
Marjolein

Het bericht Het belang van lachen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Twee weken geleden schreef ik een blog over het proces van jezelf opnieuw uitvinden. Deze keer wil ik dieper ingaan op emotionele pijn en hoe je deze op een andere manier kunt verwerken. Iedereen heeft zijn of haar eigen manier om met pijn om te gaan, vooral wanneer het gaat om emotionele pijn veroorzaakt door anderen, of het nu op psychisch, emotioneel of lichamelijk vlak is.

Er is geen standaardoplossing

Wat belangrijk is om te begrijpen, is dat er geen ‘one-size-fits-all’ oplossing is voor emotionele pijn. De manier waarop iemand pijn ervaart en ermee omgaat, is zeer persoonlijk. Wat voor de ene persoon werkt, kan voor de ander niet de juiste aanpak zijn. Wat je tegen kunt komen tijdens het verwerken van pijn zijn verschillende stressreacties, zoals nagelbijten, extreme spanning in je nek of bekkengebied, slapeloosheid, onrust, plotselinge boosheid of verdriet. Misschien ga je wel in gesprek met vreemden zonder in staat te zijn te stoppen, verlies je jezelf in je werk of hobby, of voel je helemaal niets – of juist veel te veel.

Deze reacties zijn volkomen normaal en passen binnen de kaders van het verwerkingsproces. Maar wat als je merkt dat je het niet prettig vindt, of dat je het gevoel hebt dat je dieper moet graven om de oorzaak van je pijn aan te pakken?

De kracht van coaching en begeleiding

Als coach geloof ik dat bijna iedereen in staat is om emotionele schade te overwinnen. Coaching, counseling en begeleiding kunnen dienen als een katalysator om sneller door dit proces heen te gaan. Door samen te werken, kun je sneller naar de kern van je pijn toegaan, onderzoeken waar deze vandaan komt, en leren om op een meer gepaste manier met deze pijn om te gaan. Een versneld proces dus, dat helpt je sneller te herstellen en je pijn te transformeren.

Een belangrijk onderdeel van dit proces is de fase van onderzoek. Tijdens deze fase kunnen emoties sterker aanvoelen en lijkt het alsof je wordt meegezogen in een storm van gedachten en gevoelens. Dit is heel normaal. Het is een teken dat je in een stroomversnelling zit, dat je bezig bent met het onderzoeken van jezelf en je emoties. Meer weten over hoe NLP ingezet wordt in coaching? Kijk dan eens op nlp-academie.nl.

Acceptatie: De sleutel tot transformatie

Na de onderzoeksfase volgt de fase van acceptatie. In deze fase ben je je bewust van je processen en emoties, maar het doel is niet om direct actie te ondernemen. Het gaat erom jezelf te accepteren zoals je bent, je emoties te omarmen zoals ze zijn. Het blijkt vaak dat wanneer je deze acceptatie omarmt, emoties sneller transformeren in andere energie. De kracht van acceptatie kan wonderen doen in het proces van genezing.

In de laatste fase van dit proces komt de transformatie. Pas als je accepteert dat dingen zijn zoals ze zijn, kun je beginnen met het proces van transformatie. Dit kan via technieken zoals NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren), waarbij je één specifieke gebeurtenis centraal stelt. Deze gebeurtenis kan geheel anders zijn dan de oorspronkelijke pijn die je met je meedroeg, maar het doel is om te leren hoe je in de toekomst anders kunt reageren op vergelijkbare situaties. Je leert je emoties en reacties te sturen, zodat je niet meer in dezelfde oude patronen vervalt.

Handelen vanuit je eigen kracht

Door deze transformatie ben je in staat om gezondere processen en relaties te creëren. Dit helpt je om meer vanuit je eigen kracht te handelen, zonder afhankelijk te zijn van anderen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je eigen keuzes en maakt deze bewust en weloverwogen. Deze aspecten komen allemaal aan bod in mijn coaching.

Een mooi artikel dat verder ingaat op het belang van lachen en hoe humor je kan helpen in het verwerkingsproces, kun je lezen op mijn blog over het belang van lachen.

Herken jij deze patronen?

Wat zijn jouw patronen, gedachten en emoties? Voel je je soms buiten je eigen kracht staan, of heb je het gevoel dat je onderdoet voor anderen? Als je midden in een situatie zit waarin je voelt dat je de controle kwijt bent, of je denkt dat je altijd in dezelfde cirkel draait, dan kan coaching je helpen om deze patronen doorbreken. Wil je meer weten? Lees verder op mijn blog over verborgen leed voor meer inzicht in hoe verborgen pijn invloed kan hebben op je leven.

Heb je vragen of wil je verder praten? Mail me dan. Samen komen we eruit.

Liefs,
Marjolein

Het bericht Hoe te dealen met emotionele pijn? verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Twee weken geleden schreef ik een post over verborgen leed in relaties. Heb je die nog niet gelezen? Dan raad ik je aan om dat eerst even te doen.

Jezelf opnieuw uitvinden. Een veelgebruikte term, zeker na een periode van verandering of verlies. Misschien heb je het zelf wel eens gezegd rond het nieuwe jaar, na een relatiebreuk, burn-out of onrustige tijd op je werk. Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee? En waarom zorgt dat ‘jezelf opnieuw uitvinden’ soms voor spanning in je relatie?

Wanneer je jezelf onder de loep neemt

Na een moeilijke periode kijken veel mensen, en vooral vrouwen, bewuster naar zichzelf:
Wie ben ik? Wat wil ik? Waarom doe ik wat ik doe? Wat wil ik anders?

In mijn praktijk zie ik het vaak gebeuren bij vrouwen rond hun dertigste – een leeftijdsfase waarin veel verandert. Kinderen, een andere baan, een relatiebreuk, of juist het gevoel dat ‘dit het niet kan zijn’. En hoewel het cliché is, klopt het vaak wél. De tientallen – 30, 40, 50, 60 – lijken uitnodigende momenten om je leven eens goed te evalueren. De Volkskrant schreef hier een mooi artikel over.

Deze veranderingen brengen vaak verwarring met zich mee. Niet alleen bij jezelf, maar ook bij de mensen om je heen. Je omgeving vraagt zich af:
Je had het toch goed voor elkaar? Waarom nu dit?
En in het midden van die vragen sta jij. Twijfelend, zoekend, en vaak ook groeiend.

En je relatie dan?

Wanneer jij groeit en verandert, heeft dat invloed op je relatie. Logisch ook. Of je nu een carrièreswitch overweegt, besluit een opleiding te volgen of gewoon meer ruimte nodig hebt – het raakt de dynamiek tussen jou en je partner. De vraag is: Voel jij je gesteund in dat proces?

In mijn coaching hoor ik vaak:

“Ik voel me bezwaard, alsof ik teveel ruimte inneem met mijn proces.”

Maar hoe kun je teveel ruimte innemen voor je eigen groei? Natuurlijk, praktische zaken als financiën bespreek je samen. Maar ruimte om te ontwikkelen is essentieel – voor jou én je relatie.

Als je partner je groei niet begrijpt of er moeite mee heeft, speelt er vaak angst mee. Als jij verandert, blijf je dan nog bij mij?
En helaas leidt die angst er soms toe dat iemand zich juist afsluit of kritisch wordt. Waardoor jij je onbegrepen voelt. En dat kan de relatie ernstig onder druk zetten. Psychologie Magazine schreef hier een artikel over de invloed van persoonlijke groei op relaties.

Dit proces is normaal – maar niet makkelijk

Twijfel, vragen, keuzes – het hoort bij groei. In coaching kijken we samen naar jouw proces. Waar bevind jij je? Wat speelt er in jou? En wat betekent dat voor je relatie? Misschien zit je middenin die zoektocht en wil je jezelf opnieuw uitvinden – met meer zelfvertrouwen, richting en rust.

Een mooie start kan dan de zelfvertrouwen challenge zijn. In 7 dagen krijg je elke dag een korte opdracht om jouw zelfbeeld te versterken. Helemaal gratis, en eenvoudig via je mail.

Daarnaast kan het helpen om mijn blogs over dit thema te lezen, zoals:

• Communiceren in je relatie – hoe doe je dat als je zelf verandert?
• Wat te doen als je je niet (meer) begrepen voelt in je relatie
• Verbinding zoeken zonder jezelf kwijt te raken

Wil je liever persoonlijk contact? Dan kun je me altijd een mail sturen. Samen kijken we of ik je verder kan helpen, of dat iemand anders daar beter bij past.

Tot snel?
Je hoeft het niet alleen te doen.

Liefs,
Marjolein

Het bericht Jezelf opnieuw uitvinden verscheen eerst op 1 Step Coaching.