Wat als je partner niet wil praten? Niet mee wil naar therapie? Niet ‘aan zichzelf wil werken’?
Moet jij dan ook maar wachten? Stilhouden? Je frustratie inslikken?

Nee.
Soms begint de beweging met één persoon. En dat is niet zwak. Dat is kracht.

Wachten tot de ander in beweging komt

Veel mensen die ik spreek, zitten in deze spagaat: “Ik wil dingen veranderen, maar mijn partner staat er niet voor open.”
Ze voelen zich machteloos. Eenzaam. Alsof hun verlangen naar verdieping iets is wat ze moeten onderdrukken, uit angst om ‘de ander te forceren’.

Maar relaties veranderen niet alleen door gezamenlijke gesprekken of afspraken. Ze veranderen ook als één van beiden iets anders gaat doen. Iets nieuws. Iets bewusts.

Zoals psychotherapeut Esther Perel zegt:

“Change happens when one person changes the dance.”
(Perel, 2017)

Waarom ‘samen’ soms juist tegenhoudt

Het idee dat persoonlijke ontwikkeling altijd in tweetallen moet, is een romantisch, maar onrealistisch ideaal. In de praktijk groeien mensen vaak asynchroon. De één loopt voorop, de ander hobbelt achteraan—of blijft even stilstaan.

Dat is niet per se een probleem. Het wordt pas een probleem als jij jouw eigen groei gaat onderdrukken, uit loyaliteit aan de stilstand van de ander.

“Ik zeg het maar niet meer, want hij wil het er toch niet over hebben.”
“Ik wil wel leren communiceren, maar dat lukt niet als hij het niet doet.”
“Ik wil veranderen, maar wat heeft het voor zin als hij blijft zoals hij is?”

Zulke gedachten houden je gevangen in afhankelijkheid. En ze vergeten één belangrijk feit: jouw gedrag heeft invloed. Altijd.

In mijn blog over loslaten schreef ik al: als jij een patroon doorbreekt, kan de relatie niet precies hetzelfde blijven.

Hoe individuele groei de relatie verdiept

Stel: jij leert om je grenzen eerder aan te geven. Niet vanuit boosheid, maar vanuit helderheid.
Of: je stopt met verwijten maken en begint je échte behoefte te verwoorden.
Of: je gaat aan de slag met je eigen hechtingspatronen en leert beter omgaan met nabijheid en afstand.

Dat is geen therapie voor twee.
Dat is innerlijk werk dat uitstraalt naar de ander. Zonder pushen, zonder eisen, zonder voorwaarden.

De onderzoeker Harriet Lerner noemt dit the dance of differentiation: hoe jij je plek inneemt, zonder de verbinding te verliezen (Lerner, 2004).

En precies daarin zit de sleutel: groeien met jezelf als uitgangspunt, niet als protest of poging om de ander te veranderen.

Wat kun je doen als je ‘alleen’ wilt groeien?

1. Herken je eigen patroon
   Waar wacht jij op? Wat houd je in? En wat wil er eigenlijk in beweging komen?
2. Laat de uitkomst los
   Groei is niet manipulatie. Je doet het voor jezelf. Misschien verandert je partner mee—misschien niet. Maar jij bent in elk geval niet langer afhankelijk van zijn of haar tempo.
3. Maak ruimte voor jezelf
   Volg een training, lees boeken, zoek begeleiding. Zoals in mijn training over communicatie in je relatie, die juist inzet op jouw invloed en autonomie.

Zoals Brené Brown zegt:

“You either walk inside your story and own it, or you stand outside your story and hustle for your worthiness.”
(Brown, 2012)

Samen, maar niet symmetrisch

Liefde is niet altijd gelijktijdig. Niet altijd synchroon. En dat hóeft ook niet.
De mythe van ‘we moeten het samen doen’ klinkt mooi, maar het is niet altijd waar.
Wat wél waar is: verandering is mogelijk als jij bereid bent te bewegen. Bekijk ook eens mijn zelfvertrouwen challenge en lees hoe je op een zachte manier meer zelfvertrouwen kunt ontwikkelen.

Durf jij die eerste stap te zetten?

Liefs,

Marjolein

Het bericht De mythe van ‘je moet het samen doen’ verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Triggers in relaties zijn onvermijdelijk. Maar de manier waarop je ermee omgaat, maakt het verschil tussen verwijdering en verdieping. Je hoeft niet in je oude patroon te schieten. Je kunt kiezen voor iets anders – als je het moment leert herkennen.

Waarom relaties zo makkelijk oude pijn aanraken

In je dagelijks leven kun je prima functioneren. Maar juist in je relatie komen je diepste, vaak onbewuste overtuigingen naar boven: Ik ben niet belangrijk. Ik word niet gehoord. Ik ben te veel. Deze overtuigingen zijn zelden bewust, maar ze sturen wél je gedrag.

De relatietherapeuten van het Gottman Institute spreken van een sliding door moment: een ogenschijnlijk klein moment waarin je de keuze hebt tussen je automatische reactie en een bewuste respons (Gottman & Gottman, 2015).

Om die keuze te kunnen maken, is het belangrijk dat je het moment van de trigger leert herkennen. En dat begint met drie simpele, maar krachtige stappen: Voel – Herken – Kies.

Het mini-framework: Voel – Herken – Kies

1. Voel wat er gebeurt

Het begint bij vertragen. Niet wegrennen van het ongemak, maar juist even stilstaan: Wat voel ik eigenlijk?
Is het irritatie? Verdriet? Schaamte? Achter een trigger zit altijd een emotionele laag die gehoord wil worden.

Tip: Leg je hand op je borst of buik. Adem diep in. Benoem zachtjes het gevoel, zonder oordeel.
Dit activeert het deel van je zenuwstelsel dat je helpt kalmeren (zie ook Porges’ polyvagaaltheorie).

2. Herken het patroon

Een trigger zegt vaak meer over jouw binnenwereld dan over het gedrag van je partner. Wat raakt dit moment aan? Is dit een bekend script?

Bijvoorbeeld:

• Je voelt je niet gehoord → je sluit je af → je partner voelt zich buitengesloten → hij trekt zich terug → jij voelt je nóg minder gehoord.
  En zo ben je beland in een reactieve cirkel.

Stel jezelf de vraag:

Wat geloof ik op dit moment over mezelf – of over mijn partner – dat dit gevoel zo sterk maakt?

Vaak zijn dit oude overtuigingen die je al lang met je meedraagt. In mijn training over communicatie in je relatie help ik je deze patronen concreet te herkennen én bespreekbaar te maken.

3. Kies hoe je wilt reageren

Nu komt het belangrijkste: je hebt een keuze. Niet altijd makkelijk – zeker niet als je geëmotioneerd bent – maar wel mogelijk.

Kun je delen wat je voelt, zonder verwijt?
Bijvoorbeeld:

“Ik merk dat ik me verdrietig voel omdat ik graag je aandacht wilde. Het raakt iets ouds in mij.”

Of kun je er even uit stappen, voordat je verder praat?

Je hoeft niet alles op te lossen. Soms is het al helend om niet automatisch te reageren, maar bewust te pauzeren. Zoals psycholoog Tara Brach zegt: between the stimulus and the response, there is a space. In that space is our power to choose (Brach, 2019).

Waarom deze kleine keuze groots is

Elke keer dat je niet direct reageert op je trigger, maar even voelt – herkent – kiest, breek je een oud patroon. Je herschrijft het script. Niet in één keer, maar elke bewuste reactie is een kleine overwinning op je automatische piloot.

En hoe vaker je dit doet, hoe veiliger het contact wordt. Niet omdat je nooit meer getriggerd wordt, maar omdat je leert elkaar op te vangen in plaats van te bevechten.

In mijn blog over emotionele verantwoordelijkheid leg ik uit waarom dit zo’n fundamentele verschuiving is in relaties: van herhalen naar helen.

Meer doen?

In mijn nieuwsbrief deel ik regelmatig inzichten, oefeningen en reflectievragen om je relatie te verdiepen—zonder jezelf te verliezen. Wil je leren hoe je ook in moeilijke momenten vanuit rust en verbinding kunt reageren? Dan is dit precies iets voor jou.

Liefs,

Marjolein

Het bericht Je partner triggert je – en dat is precies het moment van groei” verscheen eerst op 1 Step Coaching.

We doen het allemaal wel eens. Verwachten dat onze partner ons bevestigt, geruststelt, ons optilt. En natuurlijk: liefdevolle relaties mogen een veilige plek zijn. Maar als je telkens verlangt dat je partner jouw onzekerheid oplost, schuif je iets buiten jezelf wat eigenlijk van jou is.

De relatie als spiegel, niet als pleister

In een goede relatie mogen we ons gezien en geliefd voelen. Maar dat betekent niet dat het de taak van je partner is om jouw onzekerheden weg te nemen. Die ontstaan vaak veel eerder in je leven, en kunnen juist in een intieme relatie opnieuw getriggerd worden.

Psycholoog Sue Johnson, grondlegger van de EFT-therapie, noemt dit het raakte punt: een oud pijnpunt dat opnieuw wordt aangeraakt binnen de relatie. Niet omdat je partner iets verkeerd doet, maar omdat intimiteit oude thema’s activeert (Johnson, 2008).

Het is verleidelijk om dan te denken: Als mijn partner me vaker een compliment geeft, voel ik me beter. Of: Als hij me écht zou begrijpen, zou ik me niet zo onzeker voelen. Maar daarmee leg je iets bij de ander wat eigenlijk in jezelf ligt opgeslagen.

Zelfinzicht als sleutel

De vraag is dus niet: Wat kan mijn partner doen zodat ik me beter voel?
Maar: Wat vertelt deze trigger mij over mezelf?

Dit vraagt om zelfonderzoek. Durven kijken naar je eigen patronen. Misschien merkte je vroeger al dat je alleen werd opgemerkt als je presteerde. Misschien leerde je dat je niet lastig mocht zijn. Als je dat niet bewust doorziet, projecteer je het onbewust op je relatie.

In mijn blog over schaamte schreef ik al: als je jouw kwetsbaarheden niet erkent, maak je van je partner de vijand in plaats van een bondgenoot. Terwijl een intieme relatie juist een uitnodiging is tot groei.

Een mooie bron hiervoor is het werk van Brené Brown, die stelt dat verbondenheid alleen mogelijk is als je je eigen kwetsbaarheid durft te dragen (Brown, 2012).

Drie reflectievragen die je terugbrengen naar jezelf

1. Wat precies triggert mijn onzekerheid in dit moment?
   Is het wat je partner zegt – of hoe jij het opvat?
2. Waar herken ik dit gevoel van eerder in mijn leven?
   Kun je een moment herinneren waarop je dit ook voelde?
3. Wat heb ik nú nodig – van mezelf, vóór ik het bij de ander leg?
   Soms is dat rust. Soms een innerlijke geruststelling: ik ben oké, ook als ik me kwetsbaar voel.

Je hoeft dit niet alleen te doen. Maar het vraagt wél dat je eerst zelf verantwoordelijkheid neemt voor je innerlijke landschap. Pas dan kun je er in contact over praten, zonder beschuldiging of verstrengeling.

De vrijheid in emotionele volwassenheid

Wanneer je ophoudt je partner verantwoordelijk te maken voor jouw gevoel van eigenwaarde, ontstaat er ruimte. Voor echte verbinding. Voor gesprekken zonder verborgen agenda. Voor liefde die gebaseerd is op zien, niet op vullen.

Wil je hiermee oefenen? In mijn training over communicatie in je relatie leer je hoe je je binnenwereld deelt zónder de ander verantwoordelijk te maken voor jouw gevoelens.

Of lees ook eens mijn blog over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen pijn, waarin ik uitleg hoe helend het kan zijn om te stoppen met wijzen en te starten met voelen.

Tot slot: dit thema raakt aan de hechtingsstijlen in relaties – iets waar psycholoog Amir Levine uitgebreid over schrijft in Attached (Levine & Heller, 2010). Jezelf begrijpen in de liefde begint vaak bij begrijpen waar je vandaan komt.

Het bericht Waarom je relatie geen plek is om je onzekerheid op te lossen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Waarom loslaten zo moeilijk is

Ons brein houdt van voorspelbaarheid. Zelfs als iets ons ongelukkig maakt, kan het nog altijd veiliger voelen dan het onbekende. In de psychologie wordt dit verklaard door het verliesaversie-effect (Tversky & Kahneman, 1979): we zijn geneigd om verlies zwaarder te laten wegen dan winst. Daardoor houden we ons vaak krampachtig vast aan relaties, overtuigingen of gedragingen die ooit werkten – maar nu niet meer bijdragen aan ons welzijn.

Daarnaast spelen hechting en sociale druk een rol. Wie zich verantwoordelijk voelt voor het geluk van anderen, vindt het extra moeilijk om los te laten. Zeker binnen intieme relaties kan het voelen alsof je iemand teleurstelt of tekortdoet door een andere weg te kiezen.

Toch laat onderzoek binnen de Acceptance and Commitment Therapy (ACT) zien dat juist het loslaten van controle en het aanvaarden van ongemak leidt tot psychologische flexibiliteit en veerkracht (Hayes et al., 2006). Door ruimte te maken voor wat er écht in jou leeft – ook als dat betekent dat je oude zekerheden kwijtraakt – ontstaat ruimte voor verandering.

Lees ook: Wat als je partner niet mee verandert?

Loslaten is kiezen voor verbinding met jezelf

Loslaten betekent niet dat je stopt met geven of dat je faalt. Het betekent dat je stopt met vechten tegen jezelf. Veel vrouwen die ik begeleid in coaching, voelen zich jarenlang opgesloten in een rol die niet bij ze past. Ze proberen te voldoen aan verwachtingen – van hun partner, familie of omgeving – terwijl ze zichzelf onderweg verliezen. Pas wanneer ze dat innerlijke conflict erkennen, ontstaat er ruimte voor een andere keuze: een die begint bij trouw zijn aan jezelf.

Het concept zelfcompassie – ontwikkeld door Kristin Neff (2003) – is hierin cruciaal. Zelfcompassie stelt ons in staat om mild te zijn voor onze imperfectie, onze twijfel, en zelfs voor onze angst. Het betekent dat je jezelf niet afstraft voor wat je voelt, maar juist erkent dat lijden bij het leven hoort, en dat je daar zorgzaam mee om mag gaan.

Zelfcompassie helpt je om niet langer te blijven hangen in ‘ik moet dit volhouden’, maar om te zeggen: ik verdien ook rust, ruimte en liefde. Het is een innerlijke verandering die vaak leidt tot een heel andere relatie met je partner – of tot de moed om iets los te laten dat niet meer past.

Lees ook: De 5 gesprekken die je niet moet uitstellen
Of: Wanneer je relatie niet meer goed voelt – wat dan?

Loslaten is niet het einde – het is een nieuw begin

Verandering is niet iets wat je ‘oplost’ of afvinkt. Het is een proces dat in beweging komt wanneer jij besluit dat je het waard bent. Juist het loslaten van wat niet meer werkt – of dat nu een gewoonte is, een rol of een relatie – opent de deur naar wie je in essentie bent.

In haar onderzoek naar persoonlijke groei na ingrijpende levensgebeurtenissen ontdekte psycholoog Sonja Lyubomirsky (2006) dat betekenis geven aan verandering leidt tot meer welzijn en levensvoldoening. Ook bij rouw of verlies kan het helpen om jezelf vragen te stellen als: Wat heb ik hiervan geleerd? Wat mag er nu ontstaan?

En dat is precies wat loslaten in de kern is: geen einde, maar een begin. Een begin waarin jij mag kiezen voor jezelf. Niet vanuit egoïsme, maar vanuit liefde en vertrouwen.

Lees ook: Blog: Wat succesvolle stellen anders doen

Het bericht Durven loslaten: Verandering als weg naar jezelf verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Een gewelddadige relatie verlaten is een van de moeilijkste én moedigste stappen die je kunt zetten. Het vraagt om kracht, voorbereiding en steun. In deze blog lees je hoe je dat op een veilige manier kunt doen, welke signalen je serieus moet nemen en waar je hulp kunt vinden. Hoe stap je uit een gewelddadige relatie – en blijf je veilig?

De rode vlaggen die je niet mag negeren

Gewelddadige relaties beginnen zelden met geweld. Vaak zijn er subtiele signalen die langzaam toenemen in ernst. Denk aan:

• Jaloers gedrag dat als “liefde” wordt verpakt
• Controle over met wie je omgaat of wat je draagt
• Kleine vernederingen die je zelfvertrouwen ondermijnen
• Snel willen samenwonen of je isoleren van vrienden

Deze patronen worden vaak aangeduid als “rode vlaggen”. Ze zijn een waarschuwing dat de relatie ongezond of zelfs gevaarlijk is.

Lees hier meer over de rode vlaggen in een relatie

Veilig vertrekken: zorg voor een doordacht plan

Het moment waarop je besluit om een gewelddadige relatie te verlaten, is vaak het meest kwetsbare moment. Veel plegers proberen op dat punt de controle te behouden of terug te winnen, wat de situatie extra gevaarlijk maakt. Daarom is het essentieel om niet overhaast te vertrekken, maar een zorgvuldig plan te maken dat je veiligheid waarborgt.

Een goed veiligheidsplan begint met voorbereiding:

• Weet waar je naartoe kunt. Zoek een veilige plek waar je tijdelijk kunt verblijven: bij een vriend(in), familielid of desnoods in een opvanghuis. Zorg dat je daar ook echt kunt komen, zonder afhankelijk te zijn van je partner.
• Bereid een noodtas voor. Stop hierin belangrijke documenten (paspoort, bankpassen, medische gegevens), wat contant geld, kleding, sleutels, medicatie en eventueel spullen voor je kinderen. Bewaar deze op een plek waar je partner er geen toegang toe heeft – of geef hem alvast aan iemand die je vertrouwt.
• Verwijder digitale sporen. Wis zoekgeschiedenis, verander wachtwoorden en log uit op gedeelde apparaten. Als je het gevoel hebt dat je partner je volgt via je telefoon of apps, overweeg dan een tijdelijk vervangend apparaat.
• Informeer een vertrouwenspersoon. Laat iemand in je omgeving weten wat er speelt en wat je plannen zijn. Spreek een codewoord of signaal af waarmee je kunt aangeven dat je hulp nodig hebt.
• Zoek professionele begeleiding. Organisaties zoals Veilig Thuis kunnen met je meedenken, ondersteunen en zelfs helpen bij het regelen van opvang of juridische hulp.

Steun van buitenaf

Zoals Arriaga & Capezza (2005) in hun onderzoek aangeven, is sociale en praktische steun van buitenaf een belangrijke voorspeller van succesvolle stappen uit gewelddadige relaties. Hun studie benadrukt dat slachtoffers die toegang hebben tot ondersteunende netwerken en hulpbronnen eerder geneigd zijn om de relatie te verlaten en een veilige omgeving op te zoeken. Deze bevinding onderstreept het belang van het opbouwen van een ondersteunend netwerk en het zoeken van professionele hulp bij het plannen van je vertrek. Je hoeft het dus niet alleen te doen – sterker nog, je hóeft het niet alleen te doen.

Vergeet niet: jouw veiligheid en die van eventuele kinderen gaat altijd voor. Emotionele twijfel hoort erbij, maar mag niet zwaarder wegen dan je welzijn.

Herstellen en opnieuw beginnen

Na het verlaten van een gewelddadige relatie begint het herstelproces. Het is normaal om gevoelens van schuld, angst of verwarring te ervaren. Onderzoek toont aan dat het herkennen en erkennen van emotionele mishandeling essentieel is voor herstel. (Verywell Mind)

Tips voor herstel:

• Zoek therapeutische ondersteuning: Een professional kan je helpen bij het verwerken van trauma.
• Bouw een ondersteunend netwerk op: Omring jezelf met mensen die je steunen en begrijpen.
• Stel grenzen: Leer opnieuw je grenzen te herkennen en te respecteren.

Meer lezen?

• Waarom je partner niet mee verandert – en hoe jij toch kunt groeien
• Meer inzicht in zelfvertrouwen

Hulp nodig?

Je staat er niet alleen voor. Neem gerust contact op via info@1stepcoaching.nl voor een vrijblijvend gesprek. Samen kijken we naar de stappen die jij kunt zetten naar een veilige en gezonde toekomst.

Let op: Als je je in een gevaarlijke situatie bevindt, neem dan contact op met Veilig Thuis of bel 112 in geval van nood.

Hoe stap je uit een gewelddadige relatie – en blijf je veilig?

Het bericht Hoe stap je uit een gewelddadige relatie – en blijf je veilig? verscheen eerst op 1 Step Coaching.

In elke relatie kom je periodes tegen waarin één van de twee sneller groeit dan de ander. Dit kan op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, emotionele groei of nieuwe inzichten zijn. Maar wat als jij volop in beweging bent, en je partner lijkt stil te blijven staan? Hoe voorkom je dat jullie uit elkaar groeien?

Accepteer dat groei individueel is

Iedereen ontwikkelt zich in zijn eigen tempo. Volgens onderzoek van Armenta en Linley (2011) over posttraumatische groei, is persoonlijke ontwikkeling niet alleen afhankelijk van omstandigheden, maar ook van persoonlijke motivatie en veerkracht. Het kan zijn dat jij een fase van versnelling doormaakt terwijl je partner daar nog niet aan toe is.
Tip: Richt je op je eigen proces, zonder jouw verwachtingen op de ander te projecteren.

Lees ook: Boost je zelfvertrouwen door kleine stappen

Communiceer zonder te duwen

In relaties waar één partner verandert en de ander (nog) niet, kan er snel druk ontstaan. Uit onderzoek van Overall en McNulty (2017) blijkt dat open communicatie, zonder de ander te willen sturen, essentieel is voor duurzame verbondenheid.
Tip: Vertel vanuit jezelf wat je doormaakt (“Ik merk dat ik bezig ben met…”) in plaats van te zeggen wat de ander zou moeten veranderen.

Meer hierover lees je in: De 5 gesprekken die vaak vergeten worden

Koester de verbinding op andere vlakken

Verandering hoeft niet te betekenen dat jullie niets meer delen. Gezamenlijke interesses, humor, dagelijkse rituelen – dit zijn belangrijke bouwstenen die een relatie warm en hecht houden. Onderzoek van Gottman (1999) wijst uit dat positieve interacties (zoals lachen, samen iets ondernemen) dé buffer zijn tegen relatieproblemen.
Tip: Focus bewust op wat jullie wél verbindt. Plan momenten waarop jullie samen iets leuks doen, los van serieuze gesprekken.

Laat je inspireren door: Waarom speelsheid in je relatie belangrijk is

Durf naar je eigen behoeften te kijken

Als je merkt dat je vooral bezig bent met ‘de ander moet veranderen’, is het tijd om jezelf een spiegel voor te houden. Wat heb jij nodig om gelukkig te zijn, los van de keuzes van je partner? Dit inzicht is een belangrijk onderdeel van emotionele volwassenheid.
Tip: Schrijf op wat je mist, maar ook wat je zélf kunt doen om dat gemis kleiner te maken.

Een mooie aanvulling hierop: Zelfzorg en grenzen stellen in je relatie

Samenvattend

Blijven groeien in een relatie waarin je partner (nog) niet mee verandert, vraagt geduld, zelfreflectie en een sterke focus op verbinding. Soms gaat die groei uiteindelijk samen, soms ontstaat er een nieuwe balans. Door liefdevol te blijven communiceren, gezamenlijke momenten te koesteren en je eigen behoeften serieus te nemen, creëer je ruimte voor zowel jezelf als jullie relatie.

Wil je hier hulp bij? In mijn challenge Rituelen bouwen leer je hoe je op een eenvoudige en zachte manier manier kunt bouwen aan je relatie.

Wetenschappelijke bronnen:

• Armenta, C. N., & Linley, P. A. (2011). Posttraumatic growth in positive psychology. Journal of Positive Psychology.
• Overall, N. C., & McNulty, J. K. (2017). What type of communication during conflict is beneficial for intimate relationships? Current Opinion in Psychology.
• Gottman, J. (1999). The Seven Principles for Making Marriage Work. Crown Publishing Group.

Het bericht Wat als je partner niet mee verandert? verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Gedrag en hoe je het aanpakt

Doordat je bepaalde handelingen langere tijd achter elkaar uitvoert ontstaat er in je hersenen een soort ‘pad’. Op neurologisch niveau is dat ook te zien, maar voert te ver om in dit artikel uitgebreid te bespreken. Dit pad kun je, als het vaak gebruikt wordt, zien als een snelweg. Je hersenen kiezen graag de weg van de minste weerstand, want dit kost de minste energie.

Wanneer je echter tot de conclusie komt dat jouw gedrag op de lange termijn niet lonend is, wil je het veranderen (als het goed is). Zodra je daar mee begint merk je direct dat het moeilijk is om het vol te houden. Je nieuwe gedrag is nog niet ingesleten en kun je vergelijken met een zandpad. Jouw hersenen vinden dit niet fijn, want het kost meer energie om dit te volgen dan de oude snelweg die er was.

Kleine stappen

De manier om het makkelijker te maken, is door het zetten van kleine stappen. Kleine veranderingen doorvoeren in een bestaand patroon is veel makkelijker dan in 1x een hele grote verandering inzetten. Wanneer een kleine stap is ingesleten in je patroon, kun je een volgende stap zetten en op die manier het systeem van binnenuit transformeren. Dit kost je uiteindelijk minder tijd en minder energie.

Om het concreter te maken geef ik je een aantal voorbeelden:

• Glimlach ’s morgens in de spiegel naar jezelf
• Zeg iedere dag iets aardigs over jezelf
• Doe iedere dag een korte kracht oefening
• Geef je partner een kus bij het weggaan ’s morgens vroeg en doe dit met 100% aandacht
• Zeg iedere dag iets liefs tegen je partner
• Wanneer je thuis komt van je werk vraag je eerst hoe de dag van de ander was, in plaats van zelf te vertellen (of andersom als dat de verandering zou betekenen)
• Zeg iedere dag minimaal 1x dat je van de ander houdt
• Ga ’s avonds een blokje om
• Zet de tv uit en pak een boek voor het slapen gaan

De bomen die langzaam groeien dragen de beste vruchten.

– Molière

De verandering

Wanneer je geleidelijk kleine dingen verandert aan een gedragspatroon dat je wilt aanpakken, zul je naar verloop van tijd merken dat er iets verandert is. Het is dus belangrijk om na een periode (bijvoorbeeld een maand) te kijken naar wat er verandert is en hoe je verder wilt. Op deze manier ervaar je zonder heel veel inspanning veel voldoening.

Het moeilijke aan het zetten van kleine stappen, is dat het niet direct zichtbaar is dat er iets verandert. Het duurt dus even voordat je de beloning krijgt voor je nieuwe gedrag. Dat kan voor sommige mensen heel lastig zijn. Heb vertrouwen in het resultaat: De grote verandering.

Training

Bovenstaande vereist training. Je zult jezelf er toe moeten zetten om kleine stapjes te zetten en niet in 1x een grote, onhoudbare stap te zetten. Als het je lukt zul je merken dat het effect blijvend is.

In mijn trainingen maak ik veel gebruik van deze theorie. Het is inmiddels talloze keren bewezen dat kleine stapjes een duurzame en grote verandering tot gevolg kunnen hebben. Daarom zal niet iedere stap nieuw voor je zijn (iets wat je al kunt is makkelijker in te passen in je nieuwe gedrag) en ook niet heel erg groot. Kleine stapjes maken en deze volhouden zorgen voor het resultaat dat jij beoogt.

Ben je enthousiast/nieuwsgierig geworden? Neem dan snel een kijkje bij de trainingen, doe mee aan de zelfvertrouwen challenge of lees nog even verder.

Ik wens je een leerzame week!

Liefs,
Marjolein

Het bericht Kleine stappen, grote verandering verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Jonge kinderen

In deze fase van je leven wordt de basis gelegd van alles. Dus ook hoe je over jezelf denkt. Jonge kinderen zijn echter nog helemaal niet in staat om na te denken over hoe ze zichzelf zien. Denk maar eens aan jezelf als 3-jarige of als basisschool leerling, toen was je nog helemaal niet in staat om te beslissen wat voor persoon je bent en welke kwaliteiten je bezit. Kinderen aan het einde van de basisschool kunnen een redelijke inschatting maken van de vakken waar ze goed in zijn en de vakken waar ze minder goed in zijn. Maar zegt dat nu echt iets over wie je bent als persoon?

Invloed van anderen

Je eerste zelfbeeld wordt dus al vroeg gevormd en omdat je dat zelf niet kunt, neem je dat over van de mensen die je het meest vertrouwt: Je ouders en/of opvoeders. Afhankelijk van wat zij tegen je zeggen zul je een gevoel van autonomie of competentie hebben of misschien allebei niet. Het is belangrijk om je te beseffen dat je als kind beperkte capaciteit hebt om dingen te begrijpen en soms ook hele onlogische conclusies trekt (vind je later).
Zo kan het zijn dat je ouders te moeilijke woorden gebruikten om je te beschrijven, die je niet begreep en dus concludeerde voor jezelf dat je een dom kind bent. Het is dus veel minder zwart-wit dan je in de eerste instantie denkt.

Wanneer je volwassen bent

Als volwassene heb je wel de mogelijkheid om een goede inschatting te maken van wat je kan en wie je bent. De basis speelt hierin echter wel een grote rol. Als jij als kind het gevoel hebt gehad dat je niks kon, zal je dat onbewust versterken als volwassene. Het is dus zaak dat je achter de patronen komt die bij jou een rol spelen en daarmee aan de slag gaat.
Je relatie kan een hele positieve rol spelen in je zelfvertrouwen, wanneer jouw partner een rotsvast vertrouwen in je heeft zal dat jouw zelfvertrouwen ten goede komen (wil je weten wat de invloed is van de buitenwereld op jouw relatie, lees dan ook eens deze blog). Dit kan een enorme boost geven, zeker als je in je jonge jaren vooral aan jezelf getwijfeld hebt.

Andersom kan echter ook het geval zijn, of je partner kan vooral bevestigen wat jij als jong kind al besloten hebt. In dat geval is het belangrijk om uit te pluizen wat je kan helpen om jouw zelfvertrouwen te laten groeien. Op die manier zul je jouw relatie anders vorm kunnen gaan geven. In de training Zelfvertrouwen in je relatie komt bovenstaande uitgebreid aan bod. Op die manier kun je jouw patronen herkennen. Ook ga je daadwerkelijk aan de slag met het vergroten van je zelfvertrouwen.
Wil je alvast een start maken om te kijken of het je kan helpen? Doe dan mee aan de zelfvertrouwen challenge!

Ik wens je een prachtige week!

Liefs,
Marjolein

Het bericht De invloed van anderen op je zelfvertrouwen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Je zelfvertrouwen is gekoppeld aan je zelfbeeld

Er is een belangrijk verschil tussen zelfvertrouwen en zelfbeeld en tegelijkertijd hangen deze met elkaar samen. De uitgebreide uitleg komt aan bod in de training, dus daar ga ik je nu niet mee vermoeien. Wat voor nu belangrijk is, is dat de manier waarop je naar jezelf kijkt en hoe je over jezelf denkt, een grote invloed heeft op je zelfvertrouwen.

Je zelfvertrouwen wordt beïnvloed door je omgeving

Hoe graag je ook zou willen dat het niet zo is, je omgeving heeft invloed op je zelfvertrouwen. Dat heeft te maken met de manier waarop je zelfbeeld gevormd wordt als je jong bent. Je kunt simpelweg niet alles zelf bepalen, dus ook niet hoe je omgeving tegen jou aan kijkt. Hoe zeer mensen je ook willen laten geloven dat je op alles zelf 100% invloed hebt, is dit dus niet het geval. Wanneer je je anders op gaat stellen, zul je na verloop van tijd andere reacties krijgen uit je omgeving. Dat is de invloed die je wel hebt. Die verandering gaat dus over jou, met een focus op jezelf.

Zelfzorg is de sleutel

Waar je zult moeten erkennen dat je omgeving invloed heeft op hoe jij je voelt (en dat dit soms niet positief is), kun je tegelijkertijd werken aan je zelfvertrouwen door goed voor jezelf te zorgen. Hiermee kun je als het ware de invloed neutraliseren. Daarbij is het belangrijk om niet alleen maar languit op de bank te gaan liggen met een zak chips (dat is ontspanning), maar vooral te werken aan jezelf. ‘Een sterke geest huist in een sterk lichaam’ wordt er vaak gezegd. Waarmee ik wil aangeven dat het belangrijk is om te werken aan je kracht. Of je dat nu doet door te sporten, wandelen, yoga of een andere bezigheid. Zorg ervoor dat je je krachtig voelt, dat helpt ook bij het beeld dat je uitstraalt naar anderen.

Bijna

De ruwe opzet van de training is inmiddels rond, de meeste plaatjes en schema’s zijn ook toegevoegd. Maar helemaal klaar ben ik nog niet. Als het zover is post ik dat uiteraard op mijn social media en zul je het terug lezen in de nieuwsbrief! Uiteraard kun je nog steeds de training Communiceren in je relatie volgen, mijn ebook lezen of verder neuzen in mijn blogs.

Ik wens je een mooie week!

Liefs,
Marjolein

Het bericht Inzicht in zelfvertrouwen verscheen eerst op 1 Step Coaching.

Tijd om te kijken naar de vorm

Het is belangrijk, zeker als het tussen jullie niet lekker loopt, om te kijken naar de vorm van het gesprek. Dus hoe gedragen jullie je tegenover elkaar? Vaak blijft dit antwoord tijdens coachingsgesprekken hangen op ‘niet zo positief’ of ‘hij doet altijd heel naar’ en dat kan waar zijn, maar daarmee kom je niet verder. Ik geef je een model mee waar je over na kunt denken. En kijk eens goed en wees eerlijk naar jezelf over de dynamiek die er tussen jullie speelt, op welk level communiceren jullie eigenlijk met elkaar?

De levels van communiceren

De theorie waar ik nu een stukje over schrijf komt vanuit de transactionele analyse. Als je er meer over wilt weten is het goed om te weten waar je op kunt zoeken. Er zijn ook meerdere, interessante, boeken over geschreven. Voor vandaag wil ik 3 toestanden bespreken, 3 posities eigenlijk vanuit waar je een gesprek kunt voeren.

1. De ouder
2. De volwassene
3. Het kind

Nu kun je denken, ‘ik ben toch volwassen, dus ik zal als een volwassene communiceren?’, helaas is dat maar al te vaak niet het geval. Doordat het zich op een onbewust niveau afspeelt is het heel moeilijk om het op het moment zelf te beoordelen. Als je het in een schema vat ziet het communicatie model er als volgt uit:

Veel stellen waarbij de communicatie stroef verloopt, zitten vast in een gesprek tussen hun innerlijke volwassene en het kind in de ander (of andersom). Het is goed om te weten dat deze kruislingse transacties (gesprekken) eindeloos door kunnen gaan. Dat is dus ook meteen de reden dat jullie zo vaak op deze manier een gesprek voeren.

De oplossing

De oplossing is dat een van jullie begint met het voeren van een volwassen gesprek. Met als doel de ander uit te nodigen om op datzelfde level te communiceren. Hieronder zie je een overzicht van de rollen met daarbij de beschrijving.

Om dus als volwassenen met elkaar te communiceren zul je terug moeten naar het hier en nu. Een van de dingen die je altijd kunt doen om naar een positief, volwassen gesprek te gaan is de vraag stellen ‘wat gebeurt hier nu’? Waarmee je jullie gesprek op pauze zet en allebei kijkt naar de situatie. Let er daarbij dus op dat je kijkt naar de feiten en niet elkaar verwijten gaat maken.

Verdieping

Als je meer van dit soort modellen wilt leren, of ziet dat jullie echt helemaal vastlopen in jullie communicatie. Dan is de training Communiceren in je relatie voor jou. Klik op de link en lees meer over wat de training inhoud en wat het voor jou kan betekenen. En weet dat het tussen jullie ook beter wordt als jij werkt aan jouw communicatie skills.

Heb je het idee dat er meer aan de hand is, lees dan ook mijn blog over de rode vlaggen die je kunt herkennen in jouw relatie.

Ik wens je een mooie week!

Liefs,
Marjolein

Het bericht Op welk level communiceren jullie in je relatie? verscheen eerst op 1 Step Coaching.